Ponuda


Agencijska ponuda

Direktna ponuda

Vodeni ćiro & Rafting

Specijalna ponuda


O brodu!


Brod "Vodeni Ćiro", plovi u najljepšoj prirodnoj oazi Evrope, u 50 kilometarskoj vodenoj maršuti između Rudog, Višegrada i Goražda. Ovaj brod zahvaljujući ideji i inicijativi Bojana Bajića i njegovog tima iz udruženja mladih Luna Rudo, izgrađen je u Fabrici mašina u Kopačima u Goraždu. Po prvi put u Bosni i Hercegovini realizovana je izgradnja jednog ovakvog plovnog objekta. Brod je dugačak 14,5 metara, a širok 4,60 metra i može primiti oko 40 ljudi zajedno sa posadom. Također, raspolaže kabinom za kapetana, salonom za smještaj putnika, mini barom i palubom.


Ovaj projekat je podržan od strane Evropske komisije i opštine Rudo i pedstavljao je veliki izazov za sve aktere koji su tada bili uključeni u planiranje i izgradnju.

Kao takav, brod samo po sebi predstavalja jednu izuzetnu atrakciju, a imajući u vidu prekrasne i netaknute prirodne predjele koji se nalaze na plovnoj maršuti broda, kao i kanjon Lima koji spada u jedan od nekoliko najatraktivnih kanjona u Evropi, što su potvrdili brojni turisti iz zemlje i inostranstva koji su proteklih godina bili na nekoj od vožnji Vodenim Ćirom.

Iz tog razloga, pored same vožnje, u više navrata organizovani su različiti sadržaji na brodu pa između ostalog i jedno vjenčanje.

Brod ima svoje polazno pristanište u mjestu Setihovo koje se nalazi na 12 kilometara od Rudog, na putnom pravcu Rudo – Brodar (ušće Rijeke Lim u Drinu).

O vozu Ćiri!


Brod "Vodeni Ćiro", dobio je naziv po popularnom vozu "Ćira" koji je saobraćao na nekadašnjoj uskotračnoj pruzi Uvac – Rudo – Sarajevo, koji je u periodu sa početka 20. vijeka bio nosilac razvoja ovog kraja. Ova uskotračna pruga Sarajevo – Uvac otvorena je 4 jula 1906. godine, a krak od sastava Lima sa Drinom do Vardišta izgra|en je samo 27 dana kasnije i to 1, avgusta 1906. godine...


Uvac je bio poslednja stanica, jer se neposredno iza njega nalazila turska državna teritorija. Rudo je izgradnjom ove pruge dobilo zaista mnogo. Neposredno poslije izgradnje i otvaranja prema svijetu osjetio se i značajan privredni napredak ovog kraja.

To se posebno da zaključiti po činjenici što je ve} 1907. godine u Rudom, tačnije u Mjestu Štrpci, osnovana prva zemljoradnička zadruga u Bosni i Hercegovini. U poptunosti ova zadruga koncipirana je po sistemu njemačkog ekonomiste Fridriha Vilhelma Raifajzena.

Značajan napredak ostvaren je i 1929. godine kada je nakon dugo pregovora i planova konačno 1. januara u rad puštena i pruga Uvac - Priboj. Iako je prema prvobitnom planu Ministarstva saobraćaja od Sarajeva do Priboja trebalo da se gradi pruga normalnog kolosjeka, umjesto toga samo je izvšeno produženje postojeće, uskotračne pruge.

U tom periodu stanovništvo opštine pretežno se bavilo poljoprivredom a bila je razvijena i trgovina, zanatstvo i ugostiteljstvo a naročito prevoz robe. Kao tranzitno mjesto Rudo je imalo veliki značaj , jer je sva roba i prevoz uopšte iz Bosne u pravcu sjeverne Crne Gore i Sandžaka bila prihvatana u Rudom i iz njega se dalje prevozila do konačnog odredišta..

Ujedno, mnogi su se tokom gradnje a i kasnije zapošljavali na željeznici ili na nekim drugim poslovima.

Tokom gradnje pruge Austrougarska uprava je poklonila pažnju i okolnim propratnim objektima. Tako je na teritoriji opštine izgrađeno nekoliko, za to vrijeme monumentalnih objekata, za namjene željezničkih stanica.

Posebno treba izdvojiti podatak da je željeznička stanica na Uvcu izrađena kao originalna kopija stanice u Beču, naravno samo nešto manjih dimenzija.

Sredinom 70-ih godina dvadesetog vijeka pročulo se da će ova pruga biti ukinuta i vrlo brzo stigla je naredba da se pruga ukida i demontiraju šine.

Narod ovoga kraja je se velikim bolom i strahom primio ovu vjest, ali kao i sve u životu morao se pomiriti s tim.

Za poslednju vožnju i poslednji zvižduk “Ćire” spontano bez ikakvih priprema duž čitave trase pripremljen je veličansvtven ispraćaj.

Cvijeće, suze i žene u crnim marama stavljenim samo zbog toga pratile su “ĆIRU” na svom poslednjem putovanju kroz ove krajeve.

Poslednji zvižduk Ćire čuo se u maju mjesecu 1978. godine.

Tim Vodenog Ćire


Vladimir Bradonjić


Direktor JU za turizam i sport.


Dugogodišnji sportista i
Direktor JU od njenog osnivanja.

Vladimir Bradonjić

Zdenka Bradonjić


Finansijski menadžer


Zaljubljenica u odbojku i neko bez kog ne moze da prođe ni jedan sportski događaj, ranije kao aktivne sportašice a sada kao organizatora. Uposlenica JU od njenog osnivanja.

Zdenka Bradonjić

Svetlana Vuković


Saradnik


Neko ko je emotivno vezan za brod,
članica Bojanovog tima i
saradnica za oblast turizma.

Svetlana Vuković

Mile Milićević


Kapetan


Iskusni moreplovac koji je radio kao kapetan u Spitu i plovio morima širom svijeta. Nakon što je u Splitu proveo više od tri decenije vratio se u Rudo, svoj rodni kraj da bi upravljao „Vodenim Ćirom“

Kapetan Mile Milićević

Slađan Đerić


Pomoćnik kapetana


Rođen 10.04.1985, po struci mašinski tehničar i član Posade broda Vodeni Ćiro – Skiper, Spasioc. Zaljubljenik u sport i prirodu. Četvorogodišnje iskustvo upravljanja brodom.

Slađan Đerić

Vodeni ćiro je realizovana ideja mladih ljudi iz Udruženja mladih Luna Rudo.
Idejni tvorac broda Vodeni Ćiro je Bojan Bajić.
On je sa svojim timom implementirao projekat opštine Rudo, koji je finansirala Evropska komisija.
Brigu o brodu je preuzela Javna ustanova za turizam i sport Rudo koja se stara o njemu.







Galerija



Kontakt




TELEFONI:

058/711-751

066/912-060